Auteur Kristin van der Veen

Wonen Zorg en welzijn

Geen (eigen) plek voor Utrechters in een kwetsbare positie

01.11.2018

De woningmarkt in Utrecht ligt op z’n gat. Het tekort aan sociale huurwoningen, exorbitante prijsstijgingen voor koopwoningen en de daardoor ontstane verkramping van de particuliere verhuur zorgt ervoor dat het vinden van een eigen plekje (of samen met je vrienden) een enorme uitdaging is geworden. En hoewel er heel hard wordt gewerkt om meer betaalbare woningen te realiseren in Utrecht, blijft realistisch gezien, het tekort aan betaalbare huurwoningen de komende jaren een groot probleem voor starters en mensen met een laag of middeninkomen.
 

Het coalitieakkoord tussen Groenlinks, D66 en de Christenunie heeft de mooie titel ‘Ruimte Voor Iedereen’ gekregen. Toch lees je in diverse voortgangsrapportages over de mensen in onze stad in een kwetsbare positie, dat zij na een succesvol doorlopen zorgtraject niet verder kunnen, simpelweg omdat er geen geschikte woonruimte beschikbaar is. Dit geldt onder andere voor dakloze mensen die succesvol zijn in hun reïntegratie en voor wie gedeeltelijk of geheel zelfstandig wonen het ideale vervolg zou moeten zijn. Echter zitten die nu vast in een instelling terwijl juist een eigen plek ze een nog beter perspectief op een goede terugkeer in de samenleving biedt.
 

Nog schrijnender wellicht zijn jonge mensen die vastzitten in te zware zorginstellingen, met de daarbij horende problematiek, omdat er ook voor hen geen woning te vinden is, gedeeld of zelfstandig.
 

Woondoelgroep

In Utrecht wordt al langere tijd gebruik gemaakt van woondoelgroepen bij het maken van bestemmingsplannen. Dit kwam voort uit specifieke woningtekorten voor deze doelgroepen. Denk bijvoorbeeld aan het vastleggen van seniorenflats, maar ook studentenwoningen worden gewaarborgd in nieuwe bouwplannen met een percentage van de totale woonoppervlakte.
 

Student & Starter gaat daarom een motie indienen op de programmabegroting van 2019 om ervoor te zorgen dat de uitstroom uit de maatschappelijke opvang, GGZ en jeugdzorg beter kan worden gewaarborgd in onze snel groeiende stad. In deze motie wordt gevraagd aan de wethouder om met een voorstel te komen hoe woningen voor deze specifieke kwetsbare groepen kunnen worden gewaarborgd in de eisen voor nieuwe bestemmingsplannen in Utrecht.
 

Sociale huur

Het grote probleem voor het vinden van woningen voor deze doelgroep is dat deze groep logischerwijs maar heel weinig huur kan opbrengen, waardoor ze dus binnen de allerlaagste categorie huur moeten vallen (tot 710 euro). Dit betekent dat deze woningen automatisch onder sociale huur vallen en nu dus binnen een bestemmingsplan onder het percentage beoogde sociale huurwoningen zouden moeten kunnen. Maar gezien de enorme druk op sociale huurwoningen valt deze groep hier vervolgens ook weer buiten de boot. Zo blijkt uit de niet behaalde prestatieafspraken tussen de gemeente en de samenwerkende sociale huurcorporaties in Utrecht. Daarom is het nodig dat we deze groep specifiek gaan benoemen in nieuwe plannen voor de stad.
 

Wie gaat dat betalen?

Het kost ontzettend veel om een persoon volledig op te vangen in de maatschappelijke opvang of in een andere zorginstelling. De kosten hiervan liggen tussen de 35.000 en 100.000 per jaar, afhankelijk van iemands problemen. Dat is een gemiddeld jaarinkomen van een universitair geschoolde IT-developer, ter referentie. Iemand dus zo snel mogelijk uit die opvang krijgen is dan ook gewenst, want het kost de maatschappij ontzettend veel geld, naast dat je er waarschijnlijk niet veel gelukkiger van wordt.
 

Samen betalen wij deze kosten, het is dan ook logisch dat ook projectontwikkelaars een stukje van deze kosten gaan dragen, door bij te dragen aan het realiseren van woningen voor deze doelgroep.